De generatie na een malle tijd

Het grote niets’ door Nadav Vissel.

Vol vaart en humor wordt hier het verhaal verteld door Naff. Naff is de ik-persoon in het verhaal. Hij komt uit een Joods gezin bestaande uit vader, moeder en een acht jaar oudere broer. Het verhaal begint op het moment dat Naff zeven jaar wordt. Naff is een observerende jongen die graag en veel vragen stelt. In zijn onwetendheid stelt hij pijnlijke vragen over een oorlog die hij niet heeft meegemaakt, maar die wel deel uitmaakt van zijn leven.
Al jong heeft hij een missie: ik wil ‘het volk waartoe ik blijkbaar behoor’ ‘Het Ding’ (de oorlog) laten vergeten. Hij gaat fantasierijke verhalen schrijven en tekeningen maken van alle kleine stukjes informatie die hij hoort over zijn volk en ‘Het Ding’.
Als hij deze verhalen gaat vertellen en zijn tekeningen laat zien, bereikt hij het tegenovergestelde. De mensen zijn ontzet en vragen zich zelfs af of hij Joden haat. De mond wordt hem gesnoerd en zijn schrift vol verhalen en tekeningen verdwijnt spoorloos.
Zonder zijn verhalen raakt Naff ontworteld en doelloos. De missie voor het bevrijden van zijn volk verandert in een persoonlijke zoektocht naar zichzelf. Deze zoektocht leidt hem op 17-jarige leeftijd naar Jeruzalem. Daar neemt het verhaal mythische vormen aan. Door slaapgebrek krijgt hij visioenen over de kippen die hij vangt voor de koosjere slacht. De verhalen die de kippen hem vertellen schrijft hij op en belanden samen met de kip bij de slager. Uiteindelijk redden deze verhalen hem van zelfmoord.
In Jeruzalem hervindt hij zichzelf en schrijft hij dit boek. Al schrijvend komt hij tot de conclusie dat het het beste is als de oorlog in ‘Het grote niets’ verdwijnt. Een collectief wissen van het trauma, de draad oppakken vóór de oorlog en doorgaan ná de oorlog. Hij laat het verhaal lezen door een vriendin die hem daarna de vraag stelt: die malle tijd vergeten, hoe helpt je dat vérder in de toekomst? En dan volgt een prachtige conclusie van een jongen aan het begin van zijn volwassen leven, die je als lezer nog dagen na laat denken: ‘...ik had een geschiedenis, een oorsprong ook zonder die oorlog, maar ze had ook gelijk. Waar lag mijn toekomst? Onze toekomst? Hoe moest het volk nu verder? Het was misschien niet zo dat mensen niet geholpen wilden worden om van die oorlog af te komen, er was geen ontkomen aan...’