Jammer

Ik heb het boek in één zucht uitgelezen. Er is veel informatie over de tijd van Augustinus verzameld. De auteur weet veel van die tijd. Het boek zelf krijgt 2 sterren omdat het een groot aantal mancos bevat. 1. Op 1/3 van het boek maakt het hoofdpersoon een enorme ommezwaai. Hij wordt een moordenaar en doet de ergste dingen. Opeens bedenkt hij zich en gaat weer een enigszins normaal leven leiden. Hij kent geen enkele wroeging en blijft immuun voor lijden. Dat terwijl de hoofdpersoon zo gepresenteerd wordt als dat je als lezer sympathie voor hem moet hebben. Die sympathie komt er niet omdat de hoofdpersoon oppervlakkig blijft. 2. De taal is zo van het heden, dat het voor de lezer lijkt alsof het zich nu afspeelt i.p.v. in de 5e eeuw. 3. Er is geen duidelijke christelijke boodschap. Augustinus komt er enigszins goed van af, maa r alle andere personen / christenen mankeren allemaal wat. Het lijkt alsof de schrijver zelf (nog) geen goede visie op christendom heeft. Elk mens is een halve heiden, is cynisch en hard. 4. Het lijkt er ook op dat de schrijver latere Roomse invloeden die toen niet dominant waren, 'inschrijft' in de gebruiken en het vocabulaire van de 5e eeuw. 5. De zinnen zijn soms te kort en er zit zon enorme vaart in `t verhaal dat het lijkt dat de schrijver gewoon meters wil maken, ipv ons werkelijk in een realistische historie wil meenemen. 6. Tot slot wordt er in het leven van Augustinus wat bij gefantaseerd en ik vraag me af wat daar nu het doel van was. Al met al was er meer uit te halen. Jammer.