Verloren dochter, niet echt wat ik had verwacht.

Helen Fitgerald, de schrijfster van dit boek werkte bij de kinderbescherming en was reclasseringsambtenaar. Ze schrijft nu voor televisie, toneel en film, maar ook boeken. Ze brak in 2007 door met de thriller Kleine meisjes. Het thema in haar thrillers is jonge mensen met een iets te spannend leven.

Verloren dochter gaat over een Su, een geadopteerd meisje dat samen met haar zus Leah naar Spanje op vakantie gaat, en daar onder invloed van drank en pillen een enorme fout begaat. Het boek begint ook met de zin: Ik heb twaalf jongens gepijpt. Best wel een heftige openingszin. Iemand heeft het gefilmd en op internet gezet, en binnen de kortste keren is het aantal hits wat het filmpje heeft enorm.
Haar moeder, een rechter, doet er alles aan om de vernedering van haar dochter te wreken.

Op zich is het een goed verhaal, maar er wordt te veel bijgehaald, waardoor het verhaal wat complex wordt. Adoptie, de verhouding tussen Su en Leah en de iets te zoete wraak van moeder.
Het verhaal loopt ook niet lekker door, er wordt teveel heen en weer gesprongen tussen de verschillende tijdstippen en personen.
Wie van een goede thriller houdt, moet van dit boek niet te veel verwachten.

Verloren dochter
Helen Fitzgerald
Uitgeverij Ambo Anthos
260 pagina's