Mooi voor in de klas.

Ik vond dit boek erg geslaagd omdat het op een zachte manier laat zien wat angst voor het onbekende betekent — vooral voor jonge kinderen. Het geeft de gevoelens van Haas, Uil en Vos herkenbaarheid: dat je schrikt van geluiden of schaduwen, maar dat je ook kunt ontdekken dat die dingen vaak minder eng zijn dan je dacht.

Een situatie die ik mooi vond is wanneer Vos iets aan haar staart voelt en in paniek roept. Dat moment laat goed zien hoe de fantasie en de verbeelding kunnen werken bij kleine geluiden of aanrakingen in het donker — iets eenvoudigs wordt in je hoofd iets groters. Een ander moment dat indruk maakte was de zonsondergang: de overgang van licht naar donker wordt prachtig verbeeld, en je merkt zelf als lezer dat vertrouwde dingen opgaan in silhouetten.

De tekeningen versterken echt de sfeer; de donkere tinten, de schaduwen in de tuin, de manier waarop licht verandert — dat maakt het verhaal spannend zonder dat het té eng wordt. Voor jonge kinderen zal het misschien een beetje spannend zijn, maar niet te veel, en het geeft ruimte om erover te praten.

Ik zou dit boek zeker aanraden aan kinderen van 3-6 jaar (kleuters) die soms bang zijn in het donker, of die nieuwsgierig zijn naar geluiden en schaduwen. Het is mooi voorlezen met ouders of leerkrachten, die dan kunnen uitleggen wat je ziet en hoort, en samen praten over je angsten.