Recensie De ketting

Het verhaal van de ketting speelt zich vooral af in Boston (Massachusetts). De ketting volgt gedurende heel het boek het leven van Rachel Klein en haar dochter Kylie. Het begint allemaal op een doodgewone dag. Kylie moet naar school gaan en staat te wachten aan de bushalte. Plotseling staat er een man met een bivakmuts en een pistool naast haar en vraagt hij haar om een blinddoek om te doen. Kylie voelt zich machteloos en volgt dan maar de instructies van de man op. Ze wordt in een auto gestopt en wordt meegenomen naar een plek waar niemand haar zou kunnen vinden... Vanaf dan begint de ellende voor Rachel en wordt zij nu ook onderdeel van de ketting. De ketting is een oneindig en weerzinwekkend plan die ouders aanzet om andere kinderen te ontvoeren, om zo hun eigen kind terug te krijgen. Zo veranderen de ouders zelf ook in criminelen en zijn ze tot alles in staat! De schurken die achter dit rampzalig plan zitten, verdienen hier hun geld mee. Kunnen ze hun plannen onbelemmerd voortzetten of gaan ze op een gegeven moment toch eens door de mand vallen?

Adrian McKinty is een Ierse misdaadromanschrijver en -criticus die fictieve boeken schrijft. Adrian is afkomstig uit Belfast (Noord-Ierland) en woont nu in New York (Verenigde Staten). De ketting is een psychologische thriller en een detectiveroman. Het boek legt veel nadruk op het karakter en de emoties van de personages en op hoe het mogelijk was dat de misdadiger hen altijd te slim af was. In de thriller zijn de personages ook vaak in strijd met hun zelf. Ze komen plotseling te staan voor een harde en moeilijke keuze die hun leven voor altijd zal beïnvloeden. Hun leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Het valt ook onder het genre detective omdat het hoofdpersonage in het boek de misdadigers gaat proberen op te sporen om hen daarna te ontmaskeren. Dit is geen gemakkelijke opdracht aangezien het lijkt dat de misdadigers hen altijd een stapje voor zijn en overal connecties hebben om een ontmaskering te kunnen tegenhouden.

Adrian McKinty probeert met de inhoud van zijn boek een beklemmende sfeer te creëren tussen de lezer en het boek. Je ondervindt als lezer de donkere kant van menselijke beslissingen die kunnen ontstaan bij extreme omstandigheden. Het idee over het ontvoeren van kinderen is heel duister, monsterlijk en gruwelijk. De voortdurende tweestrijd tussen goed en slecht handelen, houdt de lezer geïnteresseerd en in spanning. De schrijver slaagt erin om de lezer vanaf het begin vast te grijpen met de schokkende intro van het boek. Hoewel er veel spanningsmomenten worden opgebouwd, zijn de acties van de personages in het boek op sommige stukken wel vrij voorspelbaar. Hierdoor zet je de lezer niet aan het denken en wordt het boek nogal vrij slaapverwekkend. De geloofwaardigheid van het boek is ook niet overal even hoog. Bepaalde acties van personages zijn niet in iedereen zijn ogen zo betrouwbaar. Er wordt ook veel gespeeld met de emoties van de lezer, wat vrij knap is voor een boek. Het meeleven en meedenken houdt de lezer boeiend en maken het boek de moeite waard om verder te blijven lezen.

De beschrijvingen van de ruimtes in het boek zijn vaak heel gedetailleerd en zo kan men als lezer een betere schets maken over de plaats waar de personages zich bevinden. Er wordt gebruik gemaakt van verschillende locaties die vaak heel hard uiteenlopen, van een doodnormaal huis naar een vieze kelder. Dit maakt het verhaal meer divers en uiteenlopend. De beschrijvingen in het boek zijn op sommige stukken ook wel te lang. Deze stukken zijn vaak overbodig en niet belangrijk voor het begrijpen van de verhaallijn. De taal in het boek is heel helder en toegankelijk voor iedereen met een beetje leeservaring. De dialogen tussen de personages verlopen heel vlot waardoor je als lezer ook minder moeite hebt om alles goed te begrijpen. De stijl van het schrijven is heel meeslepend en het einde van een hoofdstuk stopt ook vaak met een climax. Hierdoor zet je de lezer aan om zeker die volgende pagina om te slaan. Dit is de Nederlandstalige versie van het boek waardoor er waarschijnlijk tijdens het vertalen van het Engels naar het Nederlands een paar woorden niet mee zijn overgenomen. De schrijver maakt ook vaak gebruik van korte zinnen dit kan als storend worden ervaren omdat men als lezer niet snel genoeg kan doorlezen.

De personages in het boek worden op een uitgebreide manier met de lezer besproken. Hierdoor maakt de lezer kennis met de karakteristiek en de denkwereld van het personage. Rachel, het hoofdpersonage in het boek, ondergaat een frappante ontwikkeling gedurende het hele verhaal. Ze worstelt met emotionele en morele complicaties die haar als personage realistisch en vertrouwelijk maakt. De nevenpersonages geven het verhaal een extra bijdrage en ze maken het verhaal af. Sommigen nevenpersonages zouden gedetailleerder mogen worden voorgesteld om het verhaal nog uitgebreider en nauwkeuriger te maken.

De ketting van Adrian McKinty slaagt er dus in om de lezer vanaf pagina één volledig vast te grijpen met zijn spannende en boeiende verhaallijn. De details in het boek zijn optimaal waardoor men een goede schets van het verhaal kan maken. De dialogen tussen personages verlopen vlot doordat de taal heel benaderbaar is voor een vlotte lezer. De denkwereld van de personages wordt mooi weergegeven zodat men als lezer kan kennis maken met de persoonlijkheid van het personage.

De ketting is dus een absolute aanrader voor lezers die van onvoorspelbaarheid en spanning houden.