Lezersrecensie
Abbie: optimaal ingeburgerde troetelvriend(blz172)
De schrijver vertelt over de weg die hij is gegaan in heden en verleden. Zonder zijn eigen nest te bevuilen beschrijft hij op indringende wijze hoe hij in het leven houvast verloor en een uitweg zoekt, verstrikt tussen de culturen van appelmoes en couscous. Zonder dingen te verbloemen worden er besproken die wij moeten herkennen in ons dagelijks leven. Grappen die geen grap zijn over de rug van wie dan ook. Het beschrijven van een man die alles aankan met veel mensen om hem heen maar waar eenzaamheid voelbaar is. Beschrijft de mentaliteit van allen die in Nederland wonen. Er wordt geen beschuldigende vinger naar de ander gestoken maar wel beschreven wat opmerkingen en stellingen aanrichten. Depressie vanuit de zwartste kant beschreven. Bij de laatste bladzijde weet je dat er een vervolg moet komen. Je gunt deze man het leven en daarom zal er zeker een vervolg komen.