Het boek doet verlangen naar meer

Elisabeth Corley heeft internationaal faam verworven met haar serie over hoofdinspecteur Fenwick en rechercheur Nightingale. Momenteel wordt deze serie in het Nederlands vertaald.

Requiem voor een zangeres is het eerste boek in de reeks met haar bekende personages. Hierin krijgt hoofdinspecteur Fenwick een nieuwe functie na een periode van non-activiteit. Met tegenzin richt hij zich op de behandeling van oude klachten tegen de politie. De zaak van de vermissing van Deborah Fearnside, een leeghoofdige rijke huisvrouw, belandt op zijn bord omdat de politie destijds in het duister tastte. Fenwick weet het dossier te koppelen aan de moord op Katherine Johnstone. Volgens zijn speurwerk zaten beide vrouwen tijdens hun puberteit op de Downside School. Ze maakten er deel uit van de club “'De Roemruchte Vier'”. Fenwick vermoedt dat er jacht gemaakt wordt op de voormalige leden van het viertal. Hij ontdekt dat er een verband is met de dood van Carol Truman, het derde clublid. Tenslotte is er nog Octavia Anderson, het laatste nog levende lid van het clubje. Deze operazangeres is oogverblindend mooi, mysterieus en manipulatief. Octavia in leven houden is een hele uitdaging voor Fenwick. De inspecteur moet zich een weg zien te banen door het onderzoek, zijn verleden en gevoelens.

Elisabeth Corley heeft de structuur voor het boek zorgvuldig uitgedacht. Requiem voor een zangeres bestaat uit zes delen, die telkens gepast worden ingeleid met een citaat uit de beroemde dodenmis van Verdi. Daarnaast is de sterfscène uit deel 1 erg sterk, wat de nieuwsgierigheid van de lezer prikkelt. Zoals het een meergelaagde thriller betaamt, worden verscheidene verhaallijnen uitgewerkt. Er is de verhaallijn van de moordenaar die het tempo opdrijft. De slachtoffers van het Roemruchte Viertal krijgen elk ook hun deel. Op de achtergrond spelen tevens de persoonlijke verhalen van de politiemensen mee. Desondanks wordt het boek opgebouwd naar een crescendo, de uitvoering van het Requiem van Verdi. Verrassend genoeg wordt de rode draad in Requiem voor een zangeres niet meteen beëindigd. Het zesde en laatste deel vormt werkelijk de kers op de taart.

Door de opbouw van het boek worden er langzaam maar zeker lagen van complexiteit toegevoegd. Het leesplezier neemt bijgevolg toe. De spil van het verhaal is duidelijk hoofdinspecteur Fenwick. Elisabeth Corley creëert bij de lezer sympathie voor Fenwick. Een tragedie uit zijn persoonlijke verleden kleurt dit karakter. De empathie van de lezer gaat daardoor uit naar Fenwick, wat de beleving van het verhaal vergroot. Het resultaat is dat de lezer zo diep in Requiem voor een zangeres wordt gezogen dat het hem onmogelijk wordt om het boek los te laten. Voor Elizabeth Corley is geloofwaardigheid belangrijk. De worsteling van de politie bij het op poten zetten van het onderzoek is hiervan een voorbeeld.
Al deze factoren maken dat het een plezier is om Requiem voor een zangeres te lezen en krijgt daarom 4 sterren. Het boek doet verlangen naar meer werk van Elizabeth Corley.