Goed verhaal

Het verhaal gaat over een jongen die lid is van een inbrekersbende. Hij scheurt er zich van los nadat hij zich afvraagt waarom de hond niet blafte. Een mooi verhaal over inbreken, verkennen, ontdekken, vrienden kiezen en verliezen, en keuzes die mensen maken in het leven.

De korte inhoud op de achterflap maakte me nieuwsgierig. "De bende hield zich aan strenge regels. Ze namen alleen geld mee. "We zijn vakmensen, geen prutsers" had Jess gezegd. Het huis was het vierde die ochtend. Deze klus zat Gunno niet lekker. Het huis had iets vreemd en dan was er nog de hond die niet blafte."

De hond die niet blafte, blijkt zowat de rode draad te zijn in het ontdekken van het huis. Gunno lijkt het leven van de bewoners goed te kunnen inschatten of goed geobserveerd te hebben. Nooit zijn de mensen thuis wanneer hij gaat. Ondanks de personages die aan de oppervlakte blijven en niet echt diepgaand worden uitgewerkt, kan je wel meeleven in het verhaal.

Het hoofdpersonage blijft aan de oppervlakte, maar toch krijgt het verhaal meerdere lagen mee. Het is geen boek dat ik in een ruk heb uitgelezen. Een verhaal dat traag op gang komt, maar zeker een mooi open einde kent.