De Zilverweg

“Beste Scandinavische thriller” stond prominent op de omslag gedrukt, dus mijn verwachting lag meteen hoog. Het was een mooi geschreven, spannend begin, met korte hoofdstukken, houd ik altijd van. De spanningsboog hield me boeiend aan het lezen. In deel 2 miste deze, voornamelijk omdat het voorspelbaar werd. Een anticlimactisch eind.