Veel vaart in Rowan’s reis naar volwassenheid

De hoofdpersoon Rowan sleept je als lezer van het ene ingrijpende moment naar het al snel volgende. Gelukkig is ze gezegend met warme familieleden de haar begrijpen in soms moeilijk en emotionele keuzes. Om toch wat rust in haar hoofd te brengen, en de paar stemmetjes die haar steeds weer dwarszitten (een leuke vondst van de schrijfster) zoek Rowan een plek om even bij te komen. Dat brengt haar ook gelijk in andere sferen, die van de soms wat zweverige wereld van retreats. Het mooie in dit boek vind ik dat de schrijfster spelenderswijs daar ook goeie tips en weetjes bij overbrengt, zonder dat het betweterig wordt. Er zijn meer wegen naar Rome, ziet Rowan en zij leert hoe ze verstandig kan omgaan met het nemen van beslissingen die haar leven richting geven. Een vlot geschreven boek: het leven is niet altijd rooskleurig en als Rowan toch weer even uit het veld geslagen dreigt te worden is er altijd nog de bullshitdetector, die haar met beide benen op de grond houdt.