Twaalfmaal lichaam en geest openstellen voor een vreemde

Ype Driessen was voor mij nog geen gekende naam. Ik begon dus aan deze debuutroman zonder verwachting. Het boek leest enorm vlot en ik wou zo snel mogelijk meer. Net als hoofdpersonage Jip wou ik telkens door naar de volgende date. Deze dates zijn het gevolg van liefdesverdriet en een deal die Jip maakt met de mysterieuze Melfi. Melfi merkt tijdens hun eerste ontmoeting op: “Correct me if I’m wrong, maar een oplettende toeschouwer kan zien dat jij je verdriet kóéstert. Je draagt het als een vertrouwde winterjas waar je geen afscheid van wilt nemen.” Jip neemt daarom volgende deal aan: Hij zal twaalfmaal zijn lichaam en geest openstellen voor een vreemde. In ruil wordt hij verlost van zijn gebroken hart, maar als resultaat van het naleven van de deal zal hij een vriend verliezen.

Vanaf dan verandert de brave Jip, door zijn beste vrienden omschreven als “vanilla”, in iemand die zijn grenzen verruimt. Wat ik raar vind, is dat Jip weinig belang hecht aan het feit dat hij een vriend zal verliezen. Al vlug blijkt nochtans dat Jip zijn nieuwe levensstijl invloed heeft op de band met zijn beste vrienden Ramon en Guus.

Mijn indruk van Jip is iemand die niet veel investeert in anderen. Ik hou rekening met het feit dat we enkel een beeld zien van hem tijdens zijn rebound periode, een bewust gekozen pad doorheen allerlei betekenisloze ontmoetingen. In deze periode van zijn leven schuwt hij connectie misschien juist, omdat een band opbouwen ook betekent dat je gekwetst kan worden.

Hoewel Jip doorheen het verhaal voor mij minder aantrekkelijk werd, neemt dit niet weg dat ik genoten heb van het boek en de avonturen die Jip beleeft aan de hand van zijn dates.