Lezersrecensie
Weer een Amsterdam thriller.
Een hernieuwde kennismaking met het team bureau Marnixstraat in Amsterdam onderleiding van brigadier Pieter Vos.
David Hewson is een Britse schrijver van misdaadromans. In 1995 verscheen Semana Santa, zijn fictiedebuut. Deel één van The Killing verscheen in 2011 en inmiddels zijn er drie seizoenen van deze tv-serie omgezet in boekvorm. Het derde zusje is het derde deel in de zogenaamde Amsterdamthrillers. De titel op de cover springt er uit door de kleur en het grote lettertype. De afbeelding en de ondertitel roepen een gevoel van gevaar en spanning op, de twee meisjes zijn duidelijk op de vlucht.
Het is duidelijk dat David Hewson enige tijd in Amsterdam heeft doorgebracht en grondig onderzoek heeft gepleegd. Zijn zeer gedetailleerde beschrijvingen van de omgeving geven je het gevoel dat je, samen met de personages, door Amsterdam, Volendam en Marken loopt.
Mia en Kim Timmers vormen een drieling samen met hun overleden zusje Jo. Vader, moeder en zusje Jo werden tien jaar geleden in hun huis vermoord. Mia en Kim werden onder het bloed aangetroffen bij de vermoorde Volendamse zanger Rogier Glas. Ze waren toen elf jaar. Ze bekenden en werden vanwege hun jonge leeftijd in een psychiatrische inrichting op Marken geplaatst.. Na een verblijf van tien jaar wordt besloten dat de zusjes naar een overgangshuis in Amsterdam gaan om zo stapje voor stapje begeleid te worden naar een terugkeer in de maatschappij. Dat beiden beschadigde karakters hebben, mag duidelijk zijn. Ze komen niet aan bij het overgangshuis en hun begeleider wordt dood gevonden. De meisjes veranderen hun uiterlijk en duiken onder. Ze ontvangen berichten ondertekend met ‘Jo’, maar weten dat hun zusje niet meer leeft. Wie stuurt hen die berichten? Pieter Vos, Laura Bakker en de rest van het team krijgen de zaken op hun bord. Zij komen er achter dat de directeur van de inrichting dingen verzwijgt en dat het onderzoeksdossier van tien jaar geleden verdwenen is.
De hoofdstukken zijn afwisselend door de ogen van verschillende personages geschreven dat bijdraagt aan de oplopende spanning. De structuur van het verhaal is goed opgebouwd en tot in detail uitgewerkt. Regelmatig werd ik verrast door de wendingen in het verhaal, lange tijd houdt Hewson de plot goed verborgen.