Je grenzen verleggen

Als recensent ontvangen wij bij Perfecte Buren eens in de zoveel tijd een ‘blind date’. Mijn ervaring tot nu toe is dat dit vaak boeken zijn die ik zelf niet uit zou kiezen, maar die mij steeds weer positief verrassen. Een tijdje geleden ontving ik Dit kan pijn doen van Stephanie Wrobel. Deze auteur debuteerde twee jaar geleden met Het herstel van Rose Gold en dit was meteen internationaal een doorslaand succes. Van haar tweede boek wordt dan ook een hoop verwacht. De intrigerende cover en titel maakte mij zeer nieuwsgierig en ik kon niet wachten om te beginnen.

De korte proloog maakt meteen al de insteek van de titel duidelijk en is niet voor tere zieltjes weggelegd. Maar wel zodanig geschreven dat het mij uitnodigde om gauw verder te lezen.

Workaholic Natalie Collins krijgt ineens een mailtje met de dreigende tekst: ‘Zullen wij je zus vertellen wat je gedaan hebt, of kom je dat zelf doen?’ Haar kleine zusje Kit is maanden geleden voor een retraite vertrokken naar een klein eilandje in de staat Maine om daar de onverwachte dood van hun moeder te verwerken. Natalie – die Kit op geen enkele manier kan bereiken – vertrouwt het niet en gaat op onderzoek uit.

In dit boek lopen er twee verhaallijnen – die hebben voornamelijk te maken met trauma’s uit het verleden – en die aan het eind prima op elkaar aansluiten. De haat-liefde verhouding tussen zussen onderling staan het meest centraal maar ook de relatie tussen de ouder en het kind wordt op een treffende en duistere manier beschreven. Hoe kwetsbaar je bent op jonge leeftijd en hoe je je manier van opvoeding meeneemt in je latere leven loopt als een rode draad door het verhaal.

Wrobel is een meester in het beschrijven van (ongewenste) emoties en huiveringwekkende situaties. De sfeer in de scenes en de dialogen worden goed neergezet en zorgt voor menig kippenvel over je gehele lichaam. Je voelt constant dreiging vanuit de verschillende hoofdpersonen wat maakt dat je het boek niet wilt neerleggen om in die spanning te blijven.

‘Daarom kunnen we onszelf alleen verlossen van de pijn als we onze angst onder ogen komen’

Ik vond het oprecht jammer toen ik de laatste bladzijde van dit boek omsloeg. Het heeft veel indruk op mij gemaakt en ik moest het verhaal even op me in laten werken. Deze spannende, psychologische roman met een vleugje mysterie krijgt van mij een welverdiende 4,5 ster.

Lisanne
Perfecte Buren