Een hondenleven - Chloe Shaw

Dit boek heb ik gewonnen in ruil voor een recensie schrijven.
Als groot hondenliefhebber, sprak de omschrijving van dit boek me meteen aan. Echter tijdens het lezen merkte ik, dat ik er moeizamer doorheen kwam.
De auteur van het boek neemt je mee in haar herinneringen/memoires aan alle honden die ze ooit had en heeft op dat moment. Ze trekt zich een tijdje terug in een huisje, en kijkt terug op het verleden en trekt een lijn naar het heden. Voor haar waren ze van levensbelang. Door een aantal trauma’s en gebeurtenissen in haar familie, waren de honden voor haar meer een toevluchtsoord van haar eigen ik. Ze vraagt zich daarom een aantal dingen af en probeert antwoorden te vinden voor haarzelf.
Misschien werd het wat taaie lezen veroorzaakt door het feit dat ik een hond/mijn eigen hond zie als puur ‘een hond’, wat bij de auteur dus niet zo vanzelfsprekend is. Ik persoonlijk kon me niet identificeren met de auteur van dit boek wat dit betreft. Wanneer je het boek leest, zul je zelf daaruit een conclusie kunnen trekken hoe dat zit voor je eigen ervaringen als hondenbezitter. Wel lees je de enorme liefde voor honden terug en ook de waarde die ze een bezitter geven. En ik ben het wel eens met de auteur dat elke hond je wel iets leert over jezelf.
Wanneer er antwoorden worden gezocht op een aantal wezenlijke vragen (waar het in dit boek om draait) zijn deze delen cursief weergegeven en inhoudelijk filosofisch van aard. Dit haalde mij persoonlijk als lezer wel sneller uit het verhaal.
Toch wilde ik het hele boek lezen, mede om er een goede waardering aan te kunnen geven en ik een recensie zou schrijven. Dus met een aantal tussenpozen dit gedaan.
Kortom: Ik had er denk ik wat meer van verwacht als verhaal, en er meer in willen wegzinken als lezer.