In verwarring achter

Yes! Toen ik zag dat de nieuwe Hayes er eindelijk was, was meteen duidelijk wat er onder de kerstboom zou liggen. Daarna las ik enkele recensies en werd iets nerveuzer; zou dit boek brengen wat ik hoopte? Nu het uit is vraag ik me al enige tijd af, wat vínd ik hier nu eigenlijk van? Zelfs dat weet ik niet zeker

De eerste delen van het boeklezen als zijn voorganger; een spannende pageturner. De schrijver weet knap de held, Kane, voldoende persoonlijke elementen mee te geven om de hoofdpersoon tot leven te brengen en ervoor te zorgen dat je als lezer all in team Kane bent

En dan, ergens in deel drie, begint het te knagen. Het verhaal wordt wat slordig en verwarrend. bovendien worden er ineens ontwikkelingen in gebracht die sci/fi, ja misschien wel horror-achtig zijn, en laat ik daar nu helemaal niet mee hebben. Het enige dat me door deed lezen was de loyaliteit aan Kane; willen weten hoe het afloopt met hem. En gelukkig, aan het eind wordt een en ander toch redelijk acceptabel afgehecht en kan je als lezer toch enigszins tevreden het boek sluiten.

Wat is doorslaggevend; de briljante schrijfstijl van drie kwart van het boek waardoor je een geweldige thriller in huis hebt? Of de rare ervaring van een bizarre en onrealistische plotwending die me bijna het boek deed wegleggen? Ik weet het nog steeds niet.