Onwaarschijnlijk goed geschreven

Wát een opmerkelijk boek heeft Stellweg hier afgeleverd; een uitzonderlijk verhaal, liefdevol en aandachtig opgetekend. De schrijver verstaat de kunst een onwaarschijnlijk verhaal dicht bij de lezer te brengen door zijn levendige en menselijke stijl. Hij schrijft verdomd vaardig, zich bedienend van rijke en originele taal.
Het verhaal ontrolt zich geleidelijk en omspant een flinke periode, maar doorlezen loont!
De hoofdpersoon Marco heeft – zo wordt al rap duidelijk – iets op zijn kerfstok. Zijn verblijf in een kliniek (TBS?) wordt beklemmend beschreven maar vooralsnog heeft de lezer geen clue wat hem op die plek bracht.
Gaandeweg het boek ontvouwt zich een rijk palet van opmerkelijke, grappige, soms tragische en zonderlinge figuren. Wat hen verbindt met Marco wordt stukje bij beetje duidelijker. Ik zou het verhaal hier en daar surreëel willen noemen; onwaarschijnlijk maar niet onmogelijk.
Hoewel de hoofdpersoon een rare snuiter is, blijven we aan boord omdat de man en zijn gedrag invoelbaar zijn opgetekend.
De luie lezer mag aan de bak waar het verhaal doorspekt raakt met filosofische potjes hersenworstelen, immers zowel de hoofdpersoon als zijn halfbroer zijn geen domme jongens; de schrijver evenmin. Of zoals het personage Oude Woestijnrat zou zeggen: “Snap je dat dan niet!”. Een beetje voor de vuist weglezen zit er bij deze roman dan ook niet in, maar omdat het verhaal zo pakkend en goed is geschreven blijf je aangehaakt en geboeid. De Oude Woestijnrat kan gerust zijn.
Zo ontrolt zich een doorwrocht verhaal over de zoektocht naar identiteit en (h)erkenning. Herkenbare worstelingen van een adolescent met ouders en de andere sekse, de arrogantie van de jeugd, een verlangen naar gerechtigheid, een betere wereld en wezenlijke verandering. Je ziet je eigen jeugd en jongvolwassenheid weer aan je voorbijtrekken.
Tenslotte belanden we in het boek in de huidige tijd en de nabije toekomst, een toekomst waar de wereld inmiddels van haar stokje is gevallen door klimaatproblemen, geweld en pandemieën. Hoewel geen plezierig vooruitzicht, is het heel beeldend beschreven; voor mijn geestesoog ontrolden zich Jheronimus Bosch-achtige taferelen. Niet persé goed voor de nachtrust, maar ach, wat weegt een keer slecht slapen tegen het licht van de wereldproblemen van nu?
Slapen doen we dan maar een andere keer.
Goed boek. Mooi boek. Goed verhaal. Op weg naar veel lezers!
En – in mijn geval – op weg naar nog eens herlezen.