Een mooi boek dat langzaam moet inwerken

Georges en Rita zijn al meer dan 50 jaar samen. Ze willen ook samen eindigen, ze kiezen voor euthanasie. Hun drie kinderen hebben hier elk hun eigen gedachtes en gevoelens bij. Ze nemen afscheid, er worden geheimen onthuld of het graf mee ingenomen. Het verhaal wordt letterlijk en figuurlijk van twee kanten verteld in dit omdraaiboek. De lezer kan zelf kiezen wiens verhaal ze eerst lezen. 

Ik had me enorm op dit boek verheugd.
Het boek is me eerlijk gezegd wat tegen gevallen. Ik had iets anders verwacht, denk ik. Het boek draaide veel om de geheimen die ze met zich meedroegen. Ik had graag meer gelezen over de beslissing tot euthanasie, meer over de weg ernaar toe, meer emotie. Het was meer een levensverhaal, ik vond het ook wat droog hier en daar. De karakters mochten wat meer emotie tonen. Juist bij zo'n thema bleef het allemaal wat aan de oppervlakte. Wellicht is dat omdat het een Vlaams boek is, Nederlanders zijn misschien wat directer over hun gevoelens.  

Ik had ook wat moeite met het Vlaams, er waren veel gezegden en woorden die ik nog niet kende. Het boek las daardoor wat moeizaam en stroperig.

Toch zaten er ook wel mooie stukjes in. Het mooiste stuk was de brief die Georges aan zijn kleinzoon schrijft.
Het is een boek dat je heel langzaam tot je neemt, stukken nog eens overleest. Als geheel viel het verhaal me wat tegen, maar er zitten heel wat stukken in die je laten nadenken en bij inwerken toch emotie brengen.
Al met al een mooi boek, maar eentje die je langzaam moet laten inwerken.
3,5 sterren.