Als fictie realiteit wordt.....

Dit intrigerende verhaal over een allesvernietigende stofwolk die het leven op aarde verwoest, speelt zich af op slechts één dag, 23 augustus 1996. Er overleeft maar één man, Simon James. Hij krijgt de kans een nieuw leven op te bouwen in de zgn. 'cocon'. Door zijn ogen beleef je het verhaal over de verwoestende stofwolk vanaf de eerste dag dat deze over de wereld trekt. In eerste instantie niet een verhaal wat me trekt, maar door de komst van corona waarbij fictie opeens realiteit werd, wint ook dit verhaal aan geloofwaardigheid. De persoon van Simon wordt goed uitgewerkt in al zijn emoties, frustraties en tekortkomingen. Ook zijn weerstand tegen zijn overleving in de cocon wordt goed neergezet. Het verhaal is vlot geschreven in korte hoofdstukken. Tussen de hoofdstukken staan citaten van bekende mensen die zeer passend zijn bij het verhaal op dat moment. Normaal houd ik hier niet zo van, lees ik dergelijke citaten maar zelden, maar hier zijn ze erg treffend. Helaas rammelde de vertaling hier en daar wat ("geen haar op mijn hoofd dat twijfelt") en vroeg ik me af waarom de schrijfster het verhaal laat afspelen in 1996. Waren we toen al zo ver met de technologieeën en artificiële intelligentie die zij beschrijft? Ongetwijfeld en zeker in de wetenschap, maar voor mij was het nog geloofwaardiger geweest als het boek zich later afgespeeld had.