Everything is art. Everything is politics.

Het podium gebruiken om te tonen wat getoond moet worden. Een kritische roman richting de huidige extreemrechtse wind die linkt met het nazisme. Ook een kritische noot naar de man die haar afhankelijkheid niet erkent tot hij in de spiegel moest kijken. En een irritante twist van de auteur die zichzelf in het verhaal schrijft. Maar dat viel mee, in dit geval wel grappig of zoiets.

Everything is art. Everything is politics. (Ai Weiwei)

Zeker een aanrader.