Pleidooi voor het wandelen

Dit boek is een lange wandeling door de geschiedenis van het wandelen zelf.
Het behelst een onderzoek en een reflectie op het wandelen gedurende de laatste eeuwen.
De auteur bezint zich over "wandelen" en doet tevens een poging om aan te geven hoe wandelen een bijdrage kan leveren tot een verstandige en gelukkige leefwijze van de mens.
Hij verbindt deze wandelgeschiedenis met zijn eigen levensloop en denkproces en formuleert hierdoor ook onvermijdelijk een kritiek op onze huidige samenleving en cultuur en hoopt dat er steeds zal blijven gestapt en gewandeld worden door heel wat mensen.
Zijn toekomstvisie hierop is realistisch want het lijkt hem waarschijnlijk dat in de mate waarin het gemotoriseerd verkeer zich verder uitbreidt en automatisering en elektronica het stappen steeds meer overbodig maken, tegelijkertijd ook de behoefte om bewust te gaan wandelen zal toenemen.
Wandelen zal volgens Ton Lemaire evolueren tot een vrije keuze die men kan maken vanuit het besef dat alleen te voet de wereld haar concreetheid en smaak terug kan krijgen, dat de (om)weg van het wandelen ons het meest direct toegang geeft tot ons diepere zelf, ons lijf en onze omgeving.
Benieuwd of Lemaire een vervolg zal schrijven op dit boek (geschreven voor de coronacrisis).