Wat een teleurstelling

Met heel veel plezier heb ik 'Het Zoutpad' van Raynor Winn gelezen en ook haar tweede boek 'Wilde Stilte' vond ik niet onaardig maar wel veel minder sterk en overtuigend dan haar eerste boek. Pas kreeg ik 'Landlijnen' cadeau. Wat een ramp, wat een herhaling van verhaallijnen die helaas steeds weer eindigen in boze, teleurgestelde eindjes. Boos op de wereld , teleurgesteld in de mensen. Natuurlijk snap ik best dat ze ons mensen wakker wil schudden, dat ze ons wil laten zien hoe de wereld naar de knoppen gaat. Daarin kan ik best met haar meegaan. maar wat ik nu gelezen heb is een teleurgestelde vrouw die haar man coûte que coûte door het leven wil slepen zonder zich af te vragen of hij dat allemaal wel zo leuk vindt. Hij gaat mee maar................