Advertentie

'Hij bekeek het meisje vanuit zijn ooghoek, merkte haar blonde haren op en al de sproeten die nog over waren van de zomer. Ze had haar schouders opgetrokken en hij vond dat ze er breekbaar uitzag, als het eerste flintertje ijs voordat de winter echt toeslaat.'

Een lange weg in de nacht, dwars door de Zweedse bossen, vormt het toneel van dit boek: De Zilverweg. Het beeld van deze weg wordt weerspiegeld in het boek: eenzaam, verlaten, uitzichtloos, unheimisch. De hoofdpersonages, Lelle en Meja, zijn eenzame figuren. Lelle is gestopt met leven door het verlies van zijn dochter. Zij is enkele jaren geleden vermist geraakt langs de zilverweg. Sindsdien gaat Lelle elke zomernacht op zoek naar haar. Vergezeld door het nachtelijke zonlicht, vertrouwde, bizarre of verdachte ontmoetingen zoekt hij op elke vierkante kilometer bos naar zijn dochter. Gedurende het boek is de spanning van zijn wanhopige zoektocht voelbaar. Deze spanning verschuift echter van de vraag of hij haar gaat vinden, naar de vraag of hij zichzelf ooit terug zal vinden.

Het verhaal van Lelle wordt steeds afgewisseld met het verhaal van Meja. Zij is een eenzaam, verwaarloosd meisje dat ondanks haar moeder een eigen leven probeert op te bouwen. Op overtuigende wijze beschrijft Stina Jackson hoe Meja in haar eenzaamheid langzaam verstikt wordt door een gezin dat volledig losstaat van de werkelijkheid. Tijdens het hele eerste deel is de spanning voelbaar wat er met Meja zal gaan gebeuren en welke rol zij speelt in de zoektocht van Lelle.

Stina Jackson debuteert met deze Scandinavische thriller. De sfeer van noord-Zweden wordt prachtig weergegeven in de zonovergoten zomernachten en de donkere winter. Ook de uitgestrekte bossen, waar mensen volledig onttrokken aan het oog van de wereld kunnen leven of verdwijnen, zorgen voor de typisch Scandinavische achtergrond. De echte spanning is onderhuids en bestaat uit een desolate sfeer en het vermoeden van duistere geheimen. Stina schrijft vlot en maakt gebruik van verrassende beelden, zoals bijvoorbeeld: 'Met haar tong als een stropdas ging ze (de hond) hen op het donkere hout liggen aanstaren'. Met name in het tweede deel bouwt het boek naar een climax toe. Het einde komt wat te snel naar mijn smaak. Dat mag echter niet afdoen aan de lekkere vlotte vertelstijl, de beeldende beschrijvingen en de beklemmende sfeer.

'Hij kende hem (de zilverweg) beter dan zijn eigen broekzak. Sloot zijn ogen, maar zag hem evengoed voor zich uit kronkelen, hoe hij voortploeterde en als smeltwater door het land sneed, in voor- en tegenspoed een link tussen de mensen creëerde, om uiteindelijk uit te monden in de zee en te verdwijnen.'

De schrijfstijl van Stina is prettig. Het boek leest razendsnel, ook door de leuke vindingrijke zinnen die een mooi beeld geven van wat ze wil zeggen. Een heerlijk boek om te lezen bij de open haard.

Reacties op: Eenzaam, verlaten, uitzichtloos & unheimisch

70
De zilverweg - Stina Jackson
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners
E-book prijsvergelijker