Recensie Dodelijke bloemen

Ik ben een beetje achter met het schrijven van mijn beoordelingen, dus ik ga proberen mijn achterstand weer weg te werken. Ik had al een hele tijd geleden, een aantal jaren, een boek van Karin Wahlberg gelezen (Het Derde Meisje). Toendertijd vond ik dat wel een goed boek, maar toen had ik nog niet echt veel thrillers - en dus vergelijkingsmateriaal - gelezen.

In Dodelijke Bloemen wordt een oude vrouw overvallen in een wasruimte van een flat. De vrouw sterft enkele dagen later. Een meisje dat misschien getuige van de moord is geweest, wordt ontvoerd. De vrouw blijkt niet zo geweldig te zijn als eerst door iedereen beweerd wordt. Vindt inspecteur Claessen de moordenaar en dus ook de ontvoerder van het meisje?

Het viel me behoorlijk tegen. Ik weet niet precies waarom maar er waren een aantal dingen die me ontzettend irriteerden. Zo was er het feit dat werkelijk iedereen ongelukkig was, op misschien een of twee mensen na. Iedereen was gescheiden. ongewenst zwanger, of beiden. Ook sprak het verhaal mij niet zo aan. Het is duidelijk dat ze probeert om maatschappelijke problemen aan de orde te brengen, maar voor mij lukt dat niet genoeg door alleen iemand de vraag te laten stellen 'Waar gaat het naar toe met Zweden?'. Andere schrijvers pakken dit, in mijn ogen, een stuk beter aan. Echt nagelnbijtend spannend vond ik het ook niet. Jammer, want ik dacht dat het een goed boek zou gaan worden toen ik het vasthield. Er zullen vast mensen zijn die dit boek wel zal bevallen, maar persoonlijk zou ik eerder andere Zweedse thrillers aanraden. In de Zweedse htriller vijver zwemmen nog heel veel andere vissen.