Intense, eigentijdse roman over rouw en veerkracht

Na het lezen van 22 banen, het eerste boek van Caroline Wahl, hoopte ik al op meer van deze schrijfster. Gelukkig liet het vervolg niet lang op zich wachten, want poeh Windkracht 17 is intens, lief, rauw en bloedmooi. Het boek vertelt het verhaal van Ida, die na het overlijden van haar alcoholistische moeder, zichzelf zoekt en tegelijkertijd veel te verwerken heeft.

…. “Luidruchtige gedachten in mijn hoofd die me niet willen laten slapen, die me beelden laten zien die ik wil vergeten, die verhalen vertellen die ik wil verdringen, en die vooral tegen me schreeuwen dat ik het verknald heb, dat ik meer had moeten doen.”

In de hoop de storm in haar hoofd te laten liggen vertrekt ze naar het eiland Rügen, daar waar de wind, zee en haar inwoners precies zijn wat Ida nodig blijkt te hebben. Ze ontmoet de onpeilbare Leif en gaat wonen bij kroegbaas Knut en zijn zorgzame vrouw Marianne. Het zijn heftige thema’s waar Ida mee worstelt; Rouw en schuldgevoel om het verlies van haar moeder, afscheid van het leven dat ze gewend was, de zoektocht naar zichzelf. En toch leest het boek licht en zit er veel humor in. Het eiland met de voorspelbaarheid van alledag, (denk eigengemaakte jam en lokale bakker) geeft het verhaal van tijd tot tijd ook iets liefelijks.

De schrijfstijl is eigentijds en prikkelend, de korte zinnen beeldend, de passages met Leif en natuur ontroerend.
“Als Leif een parel was die ik bij het eten van mosselen zou vinden, zou ik er een gaatje in boren en hem om mijn nek hangen en er heel voorzichtig mee zijn, denk ik. “ ...

Knap hoe Caroline Wahl in minder dan twee jaar twee bestsellers heeft geschreven. Nu is het wachten op de vertaling van haar derde roman, De assistent, die in Duitsland inmiddels al is verschenen.

Windkracht 17 is uit het Duits vertaald door Ymke van der Staay.