De naam van mijn vader van Rindert Kromhout

De ondergang van Klaus Mann

Het verhaal, de naam van mij vader van Rindert Kromhout, begint met een sergeant en oorlogsverslaggever Klaus Mann die in dienst is bij het Amerikaanse leger. De Tweede Wereldoorlog is net afgelopen. Hij gaat van Rome via Oostenrijk naar München om verslag uit te brengen over de situatie. Auteur Mann, de oudste zoon van Thomas Mann, kan niet wachten om terug te keren naar zijn geboorteplaats waar hij 12 jaar geleden moest vertrekken toen de nazi's aan de macht kwamen. Klaus Mann reist samen met de jonge Amerikaanse fotograaf John Tewkesbury. John Tewkesbury bleek een grote fan van Thomas Mann en een liefhebber van de Duitse cultuur te zijn. Het levensverhaal van Klaus Mann ontvouwt zich aan de hand van vragen die onderweg worden gesteld door John, die ervan droomt zijn eigen boekwinkel te openen.

De literair-historische coming-of-age-roman Mijn vaders naam is het sluitstuk van Cromhouts trilogie over Klaus Mann. De protagonist is gebaseerd op de Duitse schrijver Klaus Mann (1906-1949). Naar mijn smaak ligt de nadruk te veel op zijn waargebeurde levensverhaal, dat de auteur wel heel briljant beschrijft, en heel weinig melding van de emoties en psyche van Klaus Mann. De auteur legt veel uit en laat de personages te veel uitleggen. De gesprekken zien er te kunstmatig. Daardoor blijven Klaus Mann en de andere personages meer een sjabloon dan een echt karakter.

De naam van de vader is mij ook iets te geolied gecomponeerd. Aan het einde van het verhaal bezit fotograaf John Tewkesbury ook eindelijk zijn eigen boekwinkel. In 1949 hing Goro Manns Engelse vertaling van de biografie van Friedrich von Genz in zijn etalage. Klaus Mann pleegde zelfmoord terwijl zijn broer Goro, geschiedenisleraar aan het Claremont Men's College in Californië, in New York een lezing gaf over zijn boek. En dan herhaalt het patroon zich. De vragen van John geven historici de kans om Klaus' depressie en verslaving te onderzoeken, evenals zijn zelf toegebrachte dood.

Ondanks mijn kritiek vind ik de trilogie een interessante onderneming, ik zal in mijn vrije tijd zeker de andere twee lezen. Over het algemeen vond ik dit boek leuk en vlot te lezen, maar ik wilde wat meer actie. Dat komt waarschijnlijk omdat ik een grote fan ben van oorlogsfilms en daar voel je net iets meer de spanning dan in een boek. Dat is ook waarom ik dit boek gekozen had omdat het over oorlog gaat. Als je op zoek bent naar meer boeken en films in dit genre (oorlog) dan raad ik je films als Im westen nichs neues en 1917 aan, dit zijn relatief nieuwe films met meeslepende verhalen waarin je bijna letterlijk het gevoel krijgt dat je in de schoenen van de personages staat. Als ik je een boek zou moeten aanraden, zou ik de andere twee boeken in deze trilogie kiezen.