Een echte aanrader.

Het boek “jongen zonder naam” vond ik in het algemeen zeer goed en inhoudelijk geslaagd, het is daarom ook een echte aanrader voor mensen die van oorlogsboeken houden.
Aan de andere kant zit er niet al te veel spanning en actie in. Er zijn wel zeel spannende stukken met veel actie, maar dat zijn vaak kortere onderdelen van het boek. Het is niet een typisch oorlogsverhaal aan de frontlijn met constante geweerschoten en geweld.
Het boek geeft volgens mij een vrij correcte weergave van hoe het er vroeger daadwerkelijk aan toe ging en hoe de joden echt werden verplaatst van kamp naar kamp, en ook hoe ze behandeld werden. Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven, wat soms een beetje verwarrend kan zijn. De twee perspectieven smelten wel mooi samen aan het einde van het verhaal. Het boek is gebaseerd op waargebeurde verhalen, wat wel een shock heeft van hoe erg de situatie toen was en hoe ruw de joden wel niet behandeld werden. Het toont vooral hoe dapper deze jonge kinderen waren om tegen alle kansen in te gaan en hun eigen leven op het spel te zetten om andere mensen te helpen en te redden.
Een ander pluspunt aan dit boek is dat het een relatief dun boek is met maar 146 pagina’s, en dat het een boek is dat zeer vlot leest met niet al te moeilijke woorden. Het interessante aan dit boek is dat je de oorlog eens mee maakt in de ogen van een jood en niet een typisch soldaat.
Het boek was dus over het algemeen zeker en vast geslaagd en ik zou het zeker aanraden aan mensen die graag oorlogsboeken lezen, maar ook aan mensen die niet graag lezen, omdat het een licht maar toch spannend boek is vol emotionele en chockerende momenten.