Niet mijn ding helaas

In het zuiden van Zweden zijn bij een reeks branden al vier mensen om het leven gekomen. Alles wijst erop dat er een pyromaan actief is. Hij verwijdert eerst de brandmelders, markeert vervolgens de huizen met nummers en steekt ze dan in brand. Als een vrouw een aanval over-leeft en meldt dat er tijdens het woeden van de brand strijkmuziek werd afgespeeld in haar huis, schrikt rechercheur Tess Hjalmarsson. Dit detail kent ze uit een van haar eerste moordza-ken, die haar tot op de dag van vandaag achtervolgt, omdat deze zaak nog altijd niet is opgelost.

Tess start samen met haar collega Marie Erling en profiler Carsten Morris de zoektocht naar de pyromaan, die op wraak belust is en niet te stoppen lijkt. Langzaam maar zeker komen ze de dader op het spoor, maar als Tess hem te dicht nadert, staat ze ineens zelf bij hem op de radar…

Het concept van dit boek vind ik origineel, helaas is de uitvoering minder. Er zaten ontzettend veel spelfouten in het boek en meerdere keren kloppen namen niet. Ook lopen zinnen vaak niet lekker. Ik ga ervan uit dat dit door de vertaling komt. Verder stoorde ik mij eraan dat de rechercheurs ontzettend laat dingen door hebben terwijl het in sommige situaties er dik bovenop ligt. Als lezer heb je dan sneller dingen door dan de rechercheurs en dat vind ik niet fijn in een thriller, omdat je dan constant zit te wachten op het moment dat de rechercheurs het door hebben. Daarnaast had ik al snel door wie de moordenaar was en mijn vermoeden werd naar mijn mening al vrij vlot in het boek bevestigd. Doordat je weet wie de moordenaar is, zwakt de spanning in de rest van het boek af. Helaas geen boek voor mij dus.