Een tragisch pestverhaal

Stella, 16 jaar oud, werkt in het winkeltje van een bioscoop. Op een avond wordt ze brutaal vermoord door iemand met een Darth Vader masker op. Voor ze sterft worden er Snapchat foto’s verstuurd naar al haar vrienden. Als haar lichaam een paar dagen later wordt gevonden, ligt er een A4-tje onder haar met het cijfer 2 erop. Omdat het een tiener betreft en al haar vrienden ook minderjarig zijn roept Huldar opnieuw de hulp in van psychologe Freya Styrmysdottir. Niet veel later wordt een jongen gewelddadig ontvoerd in gelijkaardige omstandigheden; snapchatberichten en het cijfer 3. Als blijkt dat beide slachtoffers pestkoppen waren, denkt Freya dat het motief en de dader in die richting gezocht moet worden, maar de politie en vooral Erla (Huldar’s baas) wil daar niet van weten.

Ik las de vorige verhalen in deze reeks ook en dit boek is een mooi vervolg. Je kunt het probleemloos als een stand alone lezen, maar het is mooi als je het achtergrondverhaal kent en de veranderingen in de karakters volgt.
Dit is een spannend en origineel verhaal. Er zijn weer een hoop zijwegen en valse sporen die je op het verkeerde been zetten. De ontknoping zat er wel een beetje aan te komen maar is niet helemaal onrealistisch. Je weet nooit hoe ver de pestkoppen zullen gaan en waartoe ze hun slachtoffers kunnen drijven.
In dit derde verhaal in deze reeks wordt er meer aandacht gegeven aan Huldar’s partner Gudlaugur en de onderlinge relatie van de twee speurders. Een verpleegster die bij de zaak betrokken is, herkent hem maar weet niet van waar en de man reageert nogal eigenaardig. Pas later leren we waarom. Tussen Huldar en Freya wringt het nog altijd, hij is nog steeds verliefd op Freya en zou maar al te graag een relatie met haar willen maar zij ontloopt hem zo veel mogelijk. Op het werk heeft Huldar ook de nodige problemen met zijn bazin Erla die hem niet echt rechtvaardig behandelt, ook zijn andere collega’s zijn niet altijd sympathiek.
Dit verhaal bewijst nog maar eens dat sociale media het leven vaak moeilijker maken dan vroeger. Waar voorheen het pesten stopte aan de schoolpoort, gaat het nu eindeloos en geniepiger door. Alles wat op het scherm binnenkomt in de eenzaamheid van iemands slaapkamer kan veel wreder en anoniemer zijn. Pesten is een reëel probleem voor veel jongeren en eentje waarvan de ouders soms helemaal geen idee hebben. Yrsa maakt wel duidelijk dat degene die de pesters aanpakt in het boek ook ver buiten z’n boekje gaat en even erg is als zin slachtoffers. De hele problematiek is tragisch. Elk jaar opnieuw hoor je weer van kinderen die zelfmoord plegen omdat ze zwaar gepest worden.