Weinig samenhang en te veel namen

Ik koos dit boek, omdat ik zin had in een klein verhaal over een boekwinkel op een idyllische plek en over de helende kracht van gemeenschap, natuur en van lezen.
Bij vlagen was het dat ook. Maar de dagboekvorm - waarin ook nog wordt gesprongen in de tijd - maakt dat het verhaal weinig samenhangend is. Haperend. Er wordt ook gestrooid met namen, Italiaanse namen. Van mensen in het leven van de auteur, maar ook van schrijvers, boeken en boekpersonages. Al heel snel was het te veel om bij te houden en dit zorgde voor veel extra verwarring.
Als ik het boek weglegde, wist ik daarna niet meer wat ik gelezen had.

Ik heb me er een tijdje doorheen geworsteld, in de hoop dat het beter zou worden. Maar halverwege het boek heb ik besloten dat ik er klaar mee was en ben ik gestopt met lezen.