Tegenstrijdig toekomstig terrein

Gebied 19. Een sciencefiction roman van Esther Gerritsen. Na te zijn uitgebracht in 2023, heeft het in 2024 de Boekenbon Literatuurprijs gewonnen. Ook in datzelfde jaar is het genomineerd voor de Libris Literatuurprijs. Het onderwerp van Gebied 19 is de verplaatsing van de bevolking naar een andere planeet. Dat heeft mijn aandacht getrokken omdat dat iets is wat wel eens werkelijkheid zou kunnen worden.

De vijftigjarige Tomas wordt wakker op de dag na zijn bruiloft. Hij is beland in een vreemde, ongeloofwaardige wereld. De straten zijn leeg en verlaten. Alle telefoontjes gaan onbeantwoord. Tomas zwerft wekenlang eenzaam en verward met zijn hond door het lege Amsterdam. Langzaam begint hij erachter te komen wat er aan de hand is. De helft van de bevolking is verplaatst naar planeet TOI-700 d. Na hulp van bondgenoten van zijn vrouw in het verzet, neemt Tomas contact op met haar. Hij komt erachter dat de overheid bezig is met experimenten in Gebied 19 van het brein. Terwijl nog onduidelijk is wat de experimenten precies inhouden, wordt Tomas plots verplaatst naar TOI-700 d. Hij moet leren omgaan met een wereld waar iedereen altijd tevreden is, de oude wereld vergeet en alles net iets groter is.

Het boek begint al gelijk intrigerend. Er is iets verschrikkelijks aan de hand en iedereen weet ervan, behalve Tomas. Opeens zijn veel huizen leeg en de familie van Tomas is verdwenen. Als lezer vraag je je af wat er aan de hand is. Ook begin je te speculeren wat er zou kunnen gebeuren. Door deze nieuwsgierigheid wil je gelijk verder lezen. Ook is Tomas heel sympathiek neergezet, hij is helemaal alleen zonder zijn gezin. Je voelt zo medelijden voor hem en wil graag weten wat er gaat gebeuren.

Tomas blijft heel lang op de oorspronkelijke aarde voordat hij verplaatst wordt. Enerzijds zorgt dat voor spanning: je vraagt je af of en wanneer hij verplaatst wordt naar TOI-700 d. Er is namelijk wel nog mogelijkheid voor verplaatsing voor de achtergebleven personen.

Naast dat het boek vermakelijk is, omdat je meeleeft met de hoofdpersoon, gaat het ook in op diepere ideeën. Bijvoorbeeld, wat zou er gebeuren als de overheid complete macht en vrede probeert te creëren door iedereen tevreden te stellen? Of, hoe zou het zijn voor de overgebleven bevolking na een verplaatsing naar een nieuwe planeet? Ook is het interessant om na te denken over hoe de bevolking met de veranderingen om zou gaan. In het verhaal gaat de hele bevolking mee in de plannen van de overheid, behalve Tomas. Hij wil zich verzetten. De zoon van Tomas, Parker, die denkt zoals alle anderen en zegt: “dat doen we niet meer, overal iets achter zoeken, waarheid is niet vinden, je bent te laat met nadenken, dat deden ze vroeger.” Met andere woorden: je kan er niets aan doen wat er gebeurt dus verzet je niet. Tomas krijgt alles wat hij maar wil van de overheid, omdat ze hem proberen te stoppen met nadenken en verzetten. De verplaatsing van de bevolking naar een andere planeet is een actueel idee en iets wat in de toekomst werkelijkheid zou kunnen worden. Net zoals de theorie dat mensen ooit op mars zouden kunnen wonen.

Kortom, het boek trekt je aandacht. Je kan meeleven met de hoofdpersoon. Het boek is redelijk spannend opgebouwd. Ook gaat het in op maatschappelijke ideeën. Ik geef het boek een 8/10. Het is een roman dat iedereen op zijn boekenplank zou moeten hebben!