'Dit is geen Dagboek' Erna Sassen. Een boek met de perfecte balans tussen humor en verdriet.

‘Dit is geen dagboek’ is een prachtige Young Adult roman geschreven door Erna Sassen.
Het boek gaat over de 16-jarige Boudewijn die zich niet goed in zijn vel voelt en kampt met een depressie. Hij wil niets meer doen: niet eten, niet lezen, niet praten, gewoon niets! Zijn papa vindt dat dit moet veranderen en geeft hem de taak om elke dag een stukje in een dagboek te schrijven en 1 cd te luisteren per dag. Boudewijn vindt dit een zwaar ultimatum, maar doet het toch. Hij vindt dat een dagboek eerder voor meisjes is, dus vermeld hij duidelijk dat dit geen dagboek is.
In het verhaal kom je veel te weten over zijn verleden zoals het feit dat zijn moeder overleden is en dat hij daarom depressief is. Ook kom je dingen te weten over zijn ups en down met zijn vriendin. En nog veel meer.

Ik vind het zeer mooi van Erna Sassen dat ze over dit onderwerp schrijft. Want er zijn meer en meer jongeren die kampen met psychische problemen. Dus het is eens interessant om je te begeven in de denkwereld van iemand die depressief is en niet weet wat te doen met zijn leven.

Persoonlijk vind ik het een zeer goed boek. Het heeft veel humor, ondanks het feit dat dit een zeer zwaar en moeilijk thema is, komen er grappige fragmenten in voor. Boudewijn zelf gebruikt zeer veel ironie en sarcasme in zijn uitspraken wat je wel eens doet gniffelen. Je mag het boek zeker niet onderschatten want het feit dat hij zo’n harde mening heeft en zo diep in de put zit, komt wel binnen. Maar het is mooi om te zien dat hij in het verhaal wel een evolutie meemaakt en anders begint te redeneren. Het leuke is ook dat de indeling heel origineel is. Want het is echt zoals een dagboek bij elk hoofdstuk staat de datum. En op sommige pagina’s staat er amper iets omdat hij zich die dag bijvoorbeeld niet zo goed voelde. In het boek zijn er ook verschillende passages die bijna poëtisch kunnen beschouwd worden en ikzelf hou enorm van poëzie dus daarom vind ik dit boek een echte aanrader. Wel is er één minpuntje vind ik. Er zijn heel veel flashbacks maar het is een dagboek dus je zit dan bijvoorbeeld bij 15 mei en hij keert dan terug naar 2 jaar geleden dus dat is soms een beetje verwarrend.

Conclusie: ik vind dit een top boek met een perfecte balans tussen verdriet en humor. En met een leuke poëtische touch.