Ga het lezen!

Toen ik aan dit boek begon had ik eigenlijk andere verwachtingen. Ik dacht dat het een soort avonturenverhaal zou zijn van een jongen en zijn exentrieke moeder die samen avonturen beleven, wonend in een busje.
Maar het bleek uiteindelijk heel iets anders te zijn, en het was beter, en mooier en spannender, maar ook een stuk serieuzer qua onderwerp dan ik dacht.
Het verhaal had momenten dat ik echt zat te grinniken, en andere momenten waar ik een traantje weg moest pinken. Er waren hoogtepunten en diepe dalen. Maar het was vooral ook boeiend, en soms zelfs spannend. En met name aan het einde kon ik het boek soms bijna niet wegleggen. Je wilde gewoon graag weten hoe het af zou lopen met Felix en zijn mam.
Ik vond de personages bijzonder en goed uitgedacht. Zo moest ik lachen om Dylan, en staat me het Syrische echtpaar erg bij. Maar Felix sloot ik helemaal in mijn hart. Hij heeft een positieve kijk op het leven, ondanks alle moeilijke of gênante situaties die hem overkomen. Het verhaal zet je wel aan het denken.

Ik vond het boek een eye opener, hartverwarmend, spannend, grappig, en mooi.