Vol fantasy maar soms ietwat verwarrend.

Cara is na boek één nog lang niet klaar met haar bijdrage aan het terugvinden van de balans in het heelal. Samen met haar ‘knuffelbeer’ Terran, en sommige andere hulptroepen, gaat ze opnieuw een missie aan. Ze weet alleen van tevoren nog niet wat dat allemaal met zich meebrengt. Maar wat voor Cara nog het meest belangrijke doel is van haar reisjes door het heelal, is het vinden van een mogelijkheid om haar moeder en de Demontator van elkaar te scheiden.

Over het algemeen ben ik blij verrast met de personages. Ik vind de meeste goed uitgewerkt en ik heb het gevoel dat ik een goed beeld heb kunnen schetsen van zowel hun uiterlijk als hun karakter. Daarnaast kon ik mij ook vaak inleven in de gevoelens van de personages. Ondanks dat ik het niet altijd eens was met een gedachtegang of mening, kon ik mij er alsnog vaak wel in verplaatsen.

De worldbuilding is fenomenaal gedaan. Ik weet niet waar Kravanja zijn inspiratie vandaan haalt, maar die bron lijkt onuitputtelijk. Elke wereld of planeet heeft zijn eigen kenmerken en er is zo goed over nagedacht, tot in detail. Dit was iets wat in het vorige boek ook al terugkwam, maar in dit boek is daar zeker nog een tandje bij gedaan.

Het verhaal verloopt soms snel en soms wordt er juist langer stil gestaan bij details. Over het algemeen hielp dat heel erg bij de worldbuilding, maar aan de andere kant haalde mij dat soms wel uit het leestempo. Op sommige plekken, waar best ingrijpende dingen gebeurde, werd er naar mijn mening te snel van scenery gewisseld.

Ook de schrijfstijl is prettig om te lezen. Bij Young Adults probeer ik altijd te letten op de woordkeuzes die gebruikt worden door de auteur en in dit boek vind ik die goed aansluiten bij de doelgroep. Het leest meestal makkelijk weg, alhoewel er ook momenten zijn waarbij ik meerdere keren moest lezen voordat ik begreep wat er stond omdat er ook woorden in voorkomen die verzonnen zijn.