Ik wil meer Muus!

In het begin had ik het gevoel alsof ik Koen Kampioen aan het lezen was en had ik het boek bijna weggelegd. Tot aan het doucheincident. Daarna begon het boek pas echt en heb ik het in een ruk uitgelezen. De mindere eerste helft van het boek wordt meer dan gecompenseerd in de tweede helft. De personages van de drie hoofdpersonen komen steeds meer tot leven. Het einde is briljant. Muus heeft de lezer (mij in ieder geval) subliem op het verkeerde been gezet. De titel verbaast me aangezien het woord "afwijking" vaak een negatieve betekenis heeft. Lees ook Confettiregen van Splinter Chabot.