Vreemd origineel

Het tweede boek vond ik totaal anders dan het eerste.
Het verhaal op zich is zeker origineel maar bevat niet zoveel spanning. Je denkt telkens dat de spanning zal komen, de wraak loert om het hoekje. Ik vind het eerder een boek om traag te lezen want de inhoud en de details zijn zeker diepgaand.
Torill leeft geïsoleerd op het eiland tot haar zoon uit bezorgdheid iemand vraagt om haar gezelschap te houden.
Ragnar gaat op dit voorstel in om zo de kosten van een kamer te vermijden.
Beiden zijn sterk op zichzelf maar toch groeit er voorzichtig een vriendschap op.
Deze vriendschap kent zijn hoogtes en laagtes. Ragnar studeert filosofie en is heel rationeel ingesteld. Hij stelt de zaken continu in vraag en ontdekt zo dat er iets niet pluis is. Je merkt dat hij heel vaak in strijd leeft met zijn gedachten en gevoelens.
Het begin met het onweer vond ik zeker heel sfeervol geschreven maar dit ervaarde ik niet meer zo sterk in de loop van het verhaal.
De sfeer van het eiland met zijn eigenaardigheden vond ik wel voelbaar.
Ik vind het eerder een boek om te beleven en te ervaren.
De proloog maakt je zeker wel benieuwd.
Ik vind het een boek met dilemma’s, je vraagt je als lezer wel af, wat zou ik doen?
Tot slot, een aanrader maar geen thriller. Eerder een boek die je meeneemt in de gedachten en die hierin zijn diepgang vindt.