Duik in de wereld van mythische fabeldieren

Een feniks die in rook opgaat en herrijst uit het as, kappa’s die dol zijn op sumoworstelen, komkommers en de ingewanden van kleine kinderen of Anansi die een draad kan spinnen die helemaal tot in de wolken reikt… In deze encyclopedie van fabeldieren maak je als lezer kennis met verschillende soorten mysterieuze wezens van over de hele wereld. Zo komen er bijvoorbeeld Russische, islamitische, Afrikaanse en Japanse fabeldieren aan bod. Je kan over al deze plaatsen een woordje uitleg lezen en ze worden vooraan in het boek op een wereldkaart gesitueerd. Ook fabeldieren uit de lucht, de zee, de kosmos en het oude Griekenland zijn in dit prentenboek terug te vinden.

Elk fantastisch wezen wordt telkens genoemd bij naam in de taal van het land van herkomst, daaronder wordt de Nederlandse vertaling gegeven. Verder krijg je meer informatie over het uiterlijk, karakter, voorkomen en de gedragingen van het fabeldier. Het plaatje wordt compleet gemaakt door de wonderlijke illustraties die centraal staan in dit prentenboek. Een aantal fabeldieren die we kunnen bekijken in het boek zijn de Bakunawa, Tiddalick de kikker, Tengu, de Trolkat en nog vele anderen.

In het prentenboek staan fantasierijke figuren in het middelpunt en wordt er veel verrassend taalgebruik gehanteerd. Floortje Zwigtman wijkt af van het stereotype beeld van reeds gekende mythische wezens zoals: eenhoorns, zeemeerminnen en draken,… . Dit stimuleert de rijke fantasie van kinderen en is een enorm pluspunt aan dit boek. Een extra troef is dat kinderen hun fantasie gebruiken maar tegelijk ook bijleren over de fabeldieren en mythische verhalen uit verschillende landen en culturen.

Veel wezens zijn ondeugend, de teksten zitten vol rariteiten, en bovendien hebben veel fabeldieren een ongewoon uiterlijk. Dit maakt het boek erg humoristisch. Zwigtman maakt haar tekst geestig, soms tot het absurde toe. Een voorbeeld: “… zijn voornaamste wapens zijn niet zijn gekrulde horens maar de enorme hoeveelheid mest die hij uit zijn achterste spuit.” Zulke uitspraken zijn taboe voor kinderen en daarom extra lachwekkend.

Er is sprake van een versterkende relatie tussen woord en beeld. Toch staan vooral de beelden in dit prentenboek centraal. Kinderen kunnen perfect door het boek bladeren en de prenten bekijken, de details bestuderen, de kleuren opnemen,… zonder ook de bijbehorende tekst te lezen. Je kan letterlijk uren blijven kijken naar de kleurrijke en detaillistische prenten. Een dikke pluim voor Ludwig Volbeda voor deze prachtige illustraties! Het Gouden Penseel is hier zeker op zijn plaats.