Rancuneus

Akyol is in dit boek scherp en vilein, maar bovenal rancuneus en hypocriet. Hij is boos omdat zijn boeken niet de aandacht krijgt die andere Nederlandse schrijvers wel voor hun pennenvruchten krijgen en maakt zich schuldig aan alles wat hij de hele literaire wereld verwijt. Hij had beter de hand in eigen boezem kunnen steken. Er is zo'n mooi bijbels spreekwoord over een balk en een splinter...