Ozcan Akyol

Dit essay is geschreven in de scherpe en kenmerkende stijl van Özcan, die je kunt kennen wanneer je zijn boeken hebt gelezen. En wat mij betreft is hij ook met dit essay in staat de lezer tot...

Het boekenweekessay 2020 is een heerlijk essay over de literaire instituties. Dit boek staat vol met rake zinnen die ook nog eens grappig zijn. Het eerste citaat betreft de dichtgetimmerde definitie...

Het was die dag niet mijn bedoeling om een boek mee te nemen, ik was in de bieb om iemand anders te helpen een boek te kiezen. Maar die ander kreeg al snel de smaak te pakken van het kijken en kiezen...

De auteur vraagt zich af waarom er zo weinig rebellen en dwarsdenkers zijn onder de schrijvers. Als generaals zonder leger schrijven zij volgens de literaire norm pareltjes die maar weinig aansluiting...

De energie en betrokkenheid bij het onderwerp, de arrogantie van de literatuur, spat van de pagina's af. In een vloeiende lijn fileert Eus het huidige literaire klimaat waar elkaar zo strak de maat...

Eens met de inhoud van het essay. Zowel op het gebied van jongeren aan het lezen krijgen (ik merk het nu al bij mijn 9-jarige zoon) waar er gewoon teveel andere verleidingen zijn en lezen eigenlijk te...

Lef dat dit boekje het essay van de boekenweek is geworden. Een analyse van het wereldje van de hedendaagse schrijvers en hun uitgevers en ook de reden waarom lezen zo ontspannend, inspirerend,...

Generaal zonder leger - Özcan Akyol Laat ik voorop stellen dat ik het voor het grootste deel met Özcan eens ben, tenminste wat betreft het literatuuronderwijs. Het doel daarvan is leerlingen aan...

De jeugd, maar wie eigenlijk niet, heeft naast school, werk of sportieve activiteiten legio uitlaatkleppen en dus ontspanning in de vorm van social media, podcasts, games, allerlei streaming diensten...

Op directe wijze wordt de uitgeverswereld door Özcan Akuol gefileerd. Het beeld ontstaat van een zeer incestueuze gemeenschap der uitgevers, ver verheven boven het gewone volk; ook wel ‘lezers’...

Akyol wil de literaire wereld graag een spiegel voorhouden, en dat is natuurlijk helemaal prima, zelfs noodzakelijk. Maar waarom zo op de persoon? De (uiteraard niet anonieme) boekverkoper uit...

Mijn verwachting was dat Eus binnen dit essay uiteen zou zetten dat lezers een schrijver kraken of maken. Andersom mag ook. Geen schrijver kan bestaan zonder lezers en lezers hebben schrijvers nodig....

Meer een uit de hand gelopen column dan een doorwrocht essay, maar Akyol stipt in Generaal zonder leger een voor mij, als jonge schrijver, bekend voorkomend probleem aan. Ja, hij chargeert en...

Ik kende de auteur alleen als columnist in de krant. Uit die krant weet ik ook dat hij veel op TV is, maar zelf kijk ik geen TV. Ik wist niet dat hij ook boeken schrijft. In zijn columns neemt hij...

De anekdote waarmee het Boekenweekessay van 2020 begint is al voor de verschijningsdatum tot een relletje uitgegroeid. Wie het gemist heeft: Özcan, beter bekend als Eus, maakt vóór een van zijn...

Het is goed dat Özcan Akyol met dit essay voor de Boekenweek, met als thema Rebellen & Dwarsdenkers, kritiek levert op de boekenwereld, alhoewel ik me niet helemaal in zijn standpunten kan vinden. Ik...

Het Boekenweekessay “Generaal zonder leger” van Özcan Akyol was voor verschijnen al veelbesproken. Boekhandelaren die het al hadden gelezen deden zelfs een poging om het uit de handel te laten...

Wat heerlijk, een essay door een dwarsdenker, door een auteur die door literair Nederland nauwelijks serieus wordt genomen. En wat een lef van de CPNB om juist Özcan Akyol te vragen! Mijn...

Veel zaken die Özcan aansnijdt, ben ik mee eens. Ik twijfel alleen of elke literatuurprijs door het publiek zo moeten worden gegeven. Ik denk nog de vele keren daar Michiel van Egmond de na...

Heeft hij gelijk? Ga dit lezen en neem het tot je. Niet mee eens, zeur daar dan niet over, je hoeft de schoen niet aan te houden als hij niet past, maar zorg met elkaar dat we weer gaan lezen,...