Fijn boek vol (h)erkenning.

Wat een heerlijk boek om in te duiken.
Het lezen van dit boek voelde als een warm bad van (h)erkenning, gezien en gehoord worden. Het voelt alsof er een dierbare vriendin naast je zit, waarmee je de naakte waarheid van het moederschap ten diepste kunt bespreken. Of je nu zwanger bent, net mama bent geworden of al opgroeiende kinderen hebt rondlopen, dit boek is voor jou als je het aandurft om ook over de kwetsbaarheden en nooit vertelde verhalen durft te lezen.
De boodschap die Harrold wil geven is: je bent normaal. Je kind is normaal. Ook als je buiten de lijntjes van de strak omkaderde eisen van het moederschap valt. En hoe fijn is het als iemand je dat vertelt? Wat mij aanspreekt in het boek is dat Harrold aangeeft hoe ver we als vrouwen, oermoeders, verwijderd zijn geraakt van onze intuïtie. We lezen boeken, volgen zwangerschapscursussen, maar niets bereid ons voor op de rauwe werkelijkheid die ook moederschap heet. Je veranderende lijf. Je gebrek aan vrije tijd. Al die twijfels en vragen. Vroeger hadden moeders letterlijk een dorp aan medeverzorgers om zich heen. In deze tijd is het vooral individualisme dat hoogtij viert. Harrold geeft liefdevol aan hoe je deze periode mag omarmen. Hoe je jezelf kan en mag toestaan om de transformatie van vrouw naar moeder te maken. Ze geeft richting aan deze reis door er veel elementen aan te verbinden. We hebben allemaal een stuk aarde, water, lucht en vuur nodig om de balans te houden in vervullend moederschap.
Het boek is fijn geschreven vanuit een Holistisch oogpunt, vol warmte, begrip, eerlijkheid en kwetsbaarheid. Ik heb door het lezen zoveel meer compassie voor mezelf ontwikkeld.

Moeder worden is in onze huidige maatschappij vaak slechts een bijkomstigheid, en er wordt van moeders verwacht dat zij zo snel mogelijk weer in het keurslijf van de perfecte vrouw passen. Eisen die volgens Harrold niet realistisch zijn. Want een transformatie gaat gepaard met verandering. Soms is deze verandering blijvend en kunnen we deze maar beter omarmen.