Beklijvende getuigenis van WOII

Ik heb Noah van Takis Würger in één ruk uitgelezen. De jonge schrijver investeerde 2 maand in het luisteren naar en neerschrijven van het levensverhaal van de 92jarige Noah Klieger. Hij is erin geslaagd de man op een beklijvende en pakkende manier het woord te laten nemen over hoe hij zijn leven heeft geleefd en beleefd.
Het boek is een non-fictieverhaal over het leven van Noah Klieger van de jaren ’30 tot nu. Het grootste deel van het boek gaat over de tijd van de Joodse man in vier concentratiekampen (o.a. Auschwitz) in Polen. Maar er gaat ook aandacht naar het onbezorgde en met cultuur gevulde leven dat hij voorheen had en naar het leven nà de oorlog dat hij volledig wijdde aan het mee opbouwen van een Joodse staat Israël en aan het getuigen over de wreedheden van de tweede wereldoorlog.
Het boek windt geen doekjes om de onmenselijke gruwel die Noah Klieger meemaakte in de concentratiekampen. Maar Würger beschrijft ook de steeds aanwezige hoop, vechtlust en naastenliefde van Noah Klieger.
Confronterend zijn de beschrijvingen van andere gevangenen en van hun leven vóór de concentratiekampen. Dit zijn telkens kleine eerbetonen aan de mensen die voor kortere of langere tijd zijn pad kruisten.
Het was een spectaculair leven dat Noah Klieger leidde: van pseudo-bokser om te overleven in Auschwitz, langs zionist op de Exodusboot richting de nog op te richten Israëlische staat tot journalist en alomaanwezige getuige van W.O.II.
Het boek is noodzakelijk nu er haast geen overlevenden meer zijn die zelf kunnen getuigen over de holocaust. Het boek is toegankelijk voor mensen van alle leeftijden om niet te vergeten wat toen in de jaren ’40 in Duitsland is gebeurd. Het boek geeft ook een beter inzicht in de motivatie van Joden voor de oprichting van een eigen staat.