Niet zo verre toekomst ...

Het boek (750 blz, een hele turf) is natuurlijk in de eerste plaats een fantastisch goed geschreven thriller van een auteur die zijn vak beheerst. Brown weet als geen ander allerlei theorieën en hypotheses ineen te weven tot een geloofwaardig verhaal en bezit het talent om dat ook boeiend te brengen zodat je het boek in één keer wilt uitlezen.
Ik moet zeggen dat het SF-gehalte een pak groter is dan ik dacht !
De eerste SF-hint zat hem in het feit dat vrij vroeg in het boek de held (Robert Langdon die we al kennen uit de Da Vinci Code) een meeting bijwoont waar hij een headset krijgt die geen speakers heeft maar het geluid rechtstreeks via het bot overbrengt. Daarmee communiceert hij met een supercomputer die elk van de tientallen aanwezigen op die meeting persoonlijk aanspreekt. Het deed me direct denken aan ZORAC, de scheepscomputer uit het boek 'De terugkeer van de Ganymeden' van James Patrick Hogan uit 1978. Natuurlijk is KI vandaag de dag geen verre toekomstmuziek meer en is zo'n headset ook geen onbekende meer maar toch ...
Een tweede hint was dat het thema van het boek duidelijk over de grote levensvragen gaat : "waar komen we vandaan ? waar gaan we naartoe ?" en de futuroloog in het verhaal heeft blijkbaar het antwoord op beide vragen ontdekt. Dat brengt hem in conflict met de leiders van de grote religies en levert de basis van een meeslepende thriller.
Maar is dat ook niet de basis van alle SF : "waar gaan we naartoe ? Wat is de toekomst van de mens(heid) ?" ...
Echte SF is het niet te noemen maar het is alleszins speculatieve fictie. Ik heb er alleszins van genoten. Vooral omdat Brown ook graag gebruik maakt van interessante locaties waar de actie zich afspeelt en hij gebruikt in dit boek oa La Sagrada Familia van Antoni Gaudi in Barcelona, een bouwwerk en architect waarvoor ik altijd enorm veel bewondering heb gehad.
Wel een aanrader dus, volgens mij.