Radio Transzoeloe: de kracht van het blijven proberen

Wat gebeurt er als een dichter een roman schrijft?

Ik heb Wibo al een paar keer zijn gedichten horen voordragen, dus toen ik in zijn boek begon te lezen, klonk het verhaal als zijn stem. Maar een roman is geen gedicht en steeds meer begon de kenmerkende Wibo-klank te vervagen en plaats te maken voor drie andere stemmen, de stemmen van de drie hoofdpersonen. Hoofdpersonages die het niet gemakkelijk hebben, aan zichzelf twijfelen en keer op keer in dezelfde fouten vervallen. Maar dat maakt het allerminst tot een (driemaal) zwaarmoedig verhaal. Juist doordat ze ondanks alles pogingen blijven doen hun situatie te verbeteren, blijft er genoeg luchtigheid over. Bovendien is er radiozender Transzoeloe die het geheel een relativerende muzikale spiegel voorhoudt en de woordkeus van Wibo die me, zelfs na een dag vol gemiste kansen en dingen die ik anders en beter had willen doen, overhalen om toch nog een paar hoofstukjes te lezen.

Wat mij betreft mogen meer dichters een roman schrijven.