Schillen neemt je op een boeiende manier mee

'Hoe kun je weten hoe het is om mens te zijn als je alleen maar bezig bent met hoe de mens hoort te zijn?'
De quote op de achterflap van Schillen van Thorn de Vries kwam binnen. Hoewel ik me niet identificeer als non-binair weet ik maar al te goed hoe het is om niet precies te weten hoe men hoort te zijn.

Schillen is een klein intiem kijkje in de wereld van Thorn, schrijver, acteur, filmmaker en activist. Hen kwam uit de kast als non-binair in het jaar dat 'genderneutraal' verkozen werd tot irritantste woord. Ga er maar aan staan om dan je persoon te staan.

De korte teksten zijn moeilijk in een hokje te duwen, net zoals de schrijver zelf. Is het proza? Poezie? Iets anders? Het doet er niet toe, het zijn de zieleroerselen van Thorn. Ik kende hen al van social media en had daar een beeld gevormd. Dat persoon bleek diepere lagen te hebben, die als schillen konden worden afgepeld. Uiteindelijk blijft een kwetsbaar mens over.
Het geschreven woord soms confronterend, vaak verdrietig, maar vooral authentiek.

Ik kan het boek aan iedereen met een open mind aanraden. Mensen die worstelen met hun eigen genderidentiteit (of naasten hebben die steun kunnen gebruiken) vinden hopelijk antwoorden in dit boekje. Een luisterend oor, zeg maar.

Voor mijzelf (neurodivergent) ook veel herkenning in het gevoel er niet bij te horen, anders te zijn, niet te begrijpen hoe men zich dient te gedragen volgens de norm. Al met al ben ik blij te hebben mogen deelnemen aan de leesclub voor dit boek.