van taaie klus tot pageturner

Afgelopen periode alle delen van De Poort des Doods gelezen. De eerste helft van deel 1 vond ik een taaie klus. Het is dat ik alle delen al in huis had. Daarna begon het me wel te boeien. De theorie achter de magie wordt uitgebreid beschreven, maar doet voor mij wat gedateerd aan. Het geeft de ‘feel’ van de wetenschappelijke vooruitgang in onze tachtiger en negentiger jaren goed weer. Het laatste deel is uit 1999.
Vuurzee was een nogal duister deel. De laatste drie delen heb ik in een ruk uitgelezen. In het begin moest ik wennen aan het gevoel voor humor dmv sommige personages, zoals Zifnab. Later toen ik begreep wat hij meemaakte, werd hij een van de aangrijpendste. Eigenlijk vond ik het eerste deel 3 sterren, de volgende 3,5 sterren en de laatsten 4 sterren waard. Het lijkt mij mogelijk om halverwege de reeks te beginnen zonder de grote verhaallijn te verliezen, maar je maakt Haplo en Hugh wel minder lang mee.
Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden, en of iemand de meegeleverde bladmuziek ooit heeft gespeeld ;-)