Door een vergrootglas

Knap hoe onsympathiek maar tegelijkertijd ook pijnlijk hoe de protagonist wordt neergezet. Het schurende daarin zorgde ervoor dat ik het boek in 1 ruk heb uitgelezen. Nicola lijkt alleen bij haar gevoel te kunnen komen wanneer ze mag observeren en onderzoeken. De mensen in haar omgeving die vanuit de onderbuik de wereld ervaren begrijpt ze niet. In die observaties en bespiegelingen zitten juweeltjes en het wel of niet betrapt worden was een echte pageturner. Het einde was voor mij wat plots, de relatie met Louis had wat mij betreft nog iets meer uitgediept mogen worden.