Onrust in het hoge noorden

Toen ik dit boek las had ik niet in de gaten dat het een debuut was dat ik in mijn handen hield. Het was me aangeraden door mijn vrouw en belandde eerst op de stapel, maar op vakantie kwam ik er dan aan toe. Tot mijn verbazing konden de excursies me vanaf toen gestlen worden. Ik wilde nog maar ééén ding: terug naar het huisje om te kunnen lezen in Randfiguren.

Diep onder de indruk van de uitdieping van de personages, de beschrijvingen van de omgeving, de natuur die bijna samensmelt met de hoofdpersonen. En dan het taalgebruik: de woorden zingen van het papier, hier is een schrijfster aan het werk met een groot bereik. Vooral het slot van het boek is heel sterk. Hier komen de verhaalijnen bij elkaar van personages die eerst langs elkaar leefden.

Randfiguren heb ik met veel plezier maar vooral bewondering gelezen. Dit smaakt naar meer.