Tijd, verhalen en weemoed

Een Modiano laat je ontsnappen aan de hectiek van de actualiteit. In een bekende stijl, melancholische sfeer, wat mysterie en herinnering lees je een verhaal.
Of dit verhaal tijdens het lezen veel duidelijk maakt over een gebeurtenis is altijd de vraag. De gebeurtenis zelf kan zelfs vaag blijven.

In deze Modiano uit 1989 verblijven we met Jimmy Sarano in het uiterste zuiden van Spanje. Hij schrijft na jaren nog steeds in het Frans. Iedere avond wordt een deel van dit feuilleton in het Spaans voorgelezen op de plaatselijke Radio-Mundial. Een station waar mensen werken die in 'een eeuwig vandaag' leven, waarvan ergens ooit iets is misgegaan.

Door een ontmoeting in een café wordt Jimmy herinnert aan vroeger. Hij herkent iets aan deze Marie, een Française uit Parijs. Gedachten komen boven aan de tijd toen hij literatuur schreef i.p.v. het sinds inmiddels 20 jaar schriften vullen met avonturen van Lodewijk XVII. Misschien zitten die romans nog in een koffer met oude papieren die hij sinds zijn vertrek uit Frankrijk niet meer heeft geopend. Of daarin de reden waarom hij is vertrokken. Zijn Franse naam komt wel in herinnering bij een journalist die een collegaschrijver interviewt en hem herinnert aan een krantenartikel.

Ook nu wordt de lezer meegenomen naar de bekende 'Modianoplaatsen' met o.a. theater en klein hotel in Parijs. Daar waar 'Jimmy' mogelijk de regelmatige gelaatstrekken heeft gezien die je maar één keer in je leven tegenkomt. Maar wat is dat met die Amerikaanse dame, die chauffeur of die derde verdieping, eerste deur rechts?

Wat het ook is, een Modiano haalt je weg uit de hectiek van de dag en geeft zo'n loom tijdloos zondagmiddaggevoel. Het tijdstip waarop een schaduw langer en langer wordt, er iemand loopt met een rieten tas aan de schouder op een warm strand. Misschien is het Marie die je tegenkomt. Het stadje waarover de schrijver oppert: 'Beter is het voor eens en altijd te blijven zitten waar ik zit. Waar moet ik ook heen? Hier heb ik de rand van de wereld bereikt en de tijd staat stil.' Tijd. Plaats. Verhalen. Zondagmiddag?

Een fijn vertaalde Modiano door Paul Gellings. Het is goed lezen.