Bijzondere roman. Een Denker.

3.5*
'Je naam is Jean Rodin, net als de beeldhouwer, geen familie. Je lichaam is groot, je hoofd vol gedachten, je lijkt op De Denker, in zekere zin. Aan de voet van de Butte Montmartre woon je, bij je ouders, je vader Hippolyte en je moeder Geneviève, en je zusje Odilette.'

In deze zin zit veel besloten over de onderwerpen waar deze bijzondere roman gaat.
Als eerste de 'je-vertelvorm' die je kan irriteren maar ook triggeren om anders en oplettender te lezen. Jean is een 'slimpie uit de sloppen', hij denkt veel. Veel gedachtespinsels komen voor. De link naar De Denker komt zowel door de achternaam, postuur, als het denken en mogelijk de woonplaats waarin ook Musée Rodin is gevestigd.
Een woonwijk nabij De Butte, veel armoede in het jaar 1953. De ouders waarvan er minstens één niet kan lezen, de ander een louche handel drijft nadat de werkkring bij Monsieur Renault werd verlaten. Het zusje dat zich als L'Inconnue de la Seine ziet; een denkende drenkelinge.

Jean is fabrieksarbeider in de fabriek van Monsieur Lumière met één specialere collega, Andr(é). In de metro ziet hij naast een 'schaduwmeisje' ook studenten. Het typeert het verschil tussen arm en rijk, kort na WOII en de allemannen zijn verdreven. Studenten die lezen uit Jean-Paul Sartre of Simone de Beauvoir. Een tijd waarin een stroming opkwam mbt het menselijk bestaan. De tijd van het unieke persoon met vrijheden maar ook verantwoordelijkheden. Diverse verwijzingen naar literatuur, muziek en andere kunst komen voorbij.

De fragmentarische gedeelten kunnen je uit het verhaal brengen, toch bemerk je halverwege dat je ineens in de cadans van woorden en herhaling meegaat en door wilt lezen. Een gedane wandeling door Parijs zit al in je hoofd en dan word je halverwege en route toute de suite meegenomen door deze stad van kunst en licht.

Lange zinnen worden afgewisseld met dialoog waarbij Franse woorden of zinnen passend en als vanzelf in het woordweb van het fragment zijn verweven. Letters spelen een belangrijke rol in verhaal en grafische vormgeving: verwijderen of niet, vervagen zie het omslag.

Waar dit verhaal in een aantal thema's over gaat: armoede/rijk, katholieke kerk en misbruik, zelfmoord versus val, drank, incest. Napo! Veel, en lezen in woorden. Over de enig vreemde naïeve Jean. Vreemd? O ja, 'De vreemdeling' komt ook langs. En 'La vie en rose'.

Voor lezers die hun hart kunnen ophalen bij romans die anders zijn dan het gemiddelde, waarvoor je de kop erbij moet houden, je naar andere werelden brengt. Vooral naar Parijs.
La vie est belle. Paris est où? Paris est partout.
Een bijzondere ervaring. De wandeling naar De Denker neem je graag weer op. Of naar de Butte waaraan bijzondere herinneringen zijn. C'est possible, oui.