Vriendschap en vooroordelen in de herkenbare werkweeknovelle

Een volgend kort verhaal in de serie Best of YA XS bevestigt dat een aantal dingen door de jaren heen niet veranderen. De brugklas van hoofdpersoon Dex gaat op schoolreis, direct treffen we een dagprogramma met daarbij de mededeling dat je vooral je paspoort niet moet vergeten. Een klas die bij vertrek in de bekende sociale groepjes is verdeeld, per persoon een interviewopdracht krijgt, terwijl lol veel leuker is. Op reis lijken docenten ineens ook mensen te zijn die je helpen en waarmee je kunt praten. Ze moesten alleen die opdrachten niet geven, want hoe doe je dat in een taal die je niet machtig bent en in een omgeving die je niet kent?
Wat wel is veranderd zijn de bij de leeftijd en belevingswereld passende verhalen in series voor middelbare schoolleerlingen. Nauwelijks 100 bladzijden, toegankelijke stijl met voor hen herkenbare taal, makkelijk leesbaar dus in no time uit met toch een verhaal dat kop en staart heeft.

In ‘Over straatfiguren en wegpiraten’ is Dex de derde keer de hoofdpersoon, maar is goed afzonderlijk te lezen. Canterbury is de stad waar de klas van de vijf vrienden Brian, Wahid, Luuk in de rolstoel, Freddy en Dex heengaat. Bij vertrek is er al direct een confrontatie met de buschauffeur. Dex probeert de populaire jongen uit te hangen maar zit intussen behoorlijk in de rats over een in het Engels te houden straatinterview. Toch blijft wat ze zullen eten en vooral wèlke snack als jongensgroep het belangrijkste. Intussen wandel je als lezer mee langs hoogtepunten in het oude stadscentrum en komen ook The Canterbury Tales langs.

Perikelen in het hostel, het van huis weg zijn, ervaringen onderling en het toelaten van gevoel en gedachten zorgen ervoor dat machogedrag verandert. Er zijn gesprekjes, er komt saamhorigheidsgevoel en vriendschap wordt versterkt. De tatoeage en het gedrag van Cor de chauffeur blijft m.n. Dex intrigeren. Hij leert veel deze groepsreis, ook dat het beter is om met vooroordelen iets te doen. In een volgende ‘Dex’ zou Cor een interessant onderdeel van de verhaallijn kunnen zijn. Niet alle leerlingen leer je kennen wat ook niet mogelijk is in dit aantal bladzijden in een verhaal voor deze doelgroep.

Een groep die aan het begin van de schoolreis als los zand aan elkaar hangt is na vijf dagen werkweek een geheel, jongeren die er voor elkaar zijn. De schrijfopbouw voelt exact zo aan. Voor jongeren zoals Dex zou het mogelijk duidelijker zijn als er werkweek i.p.v. schoolreis op de schoolbrieven staat. Via de QR-code achterin kunnen lesvragen per hoofdstuk worden gedownload.
Het geheel laat zien dat de auteur zowel de doelgroep als de te bezoeken stad goed kent. Het aantrekkelijke omslag is een ontwerp van Caren Limpens.

Een vlotte, goed lezende novelle met humor en diverse herkenbare thema’s die prima als samenleesproject kan worden aangereikt. Vanaf 12 jaar.