Epos van magische liefde

Aleksander Hemon schreef een roman op basis van het levensverhaal van een vrouw die hij in Israël terloops ontmoet.
Het blijkt een familie epos, spionage roman, oorlogsverhaal, gay liefdesverhaal en magisch realistische droom in één.
De roman verhaalt over de liefde tussen twee mannen die elkaar treffen op het moment dat de eerste wereldoorlog losbarst. Alsof de hele wereld in het interbellum gewoon is om hun mannenliefde te erkennen, houden ze elkaar vast in de loopgraven en op hun odyssee daarna. Tot ze elkaar kwijt raken.
Een reis van Sarajevo naar Shanghai met bloedige gebeurtenissen die Hemon opzwepend vertelt, maar waarin de continue flashbacks je af en toe doen duizelen. Ergens in Azië denk je als lezer ook dat er nooit een eind aan komt,
Aan het einde slaagt Hemon er evenwel in de lezer stevig te raken met de liefde tussen man, man en dochter.
Hij slaagt erin een moderne roman neer te zetten vanuit een ander perspectief, in het decor van meerdere geschiedenissen waarover al zoveel geschreven is. En die we zouden moeten kennen.
Bijzonder is vooral hoe hij de taal in overtreffende trap inzet, met een eigen mengeling van Duits, Bosnisch, Joods en Hongaars.
Die taal vormt de rode draad door het boek alsof hij ons wijst dat onze moedertaal ons altijd terugbrengt naar de oorsprong.